مسأله 247 - اگر شك كند پوست صورت از لاى مو پيدا است يا نه ، بنابر احتياط واجب بايد مو را بشويد و آب را به پوست هم برساند . مسأله 248 - شستن توى بينى و مقدارى از لب و چشم كه در وقت بستن ديده نمىشود واجب نيست ، ولى براى آنكه يقين كند از جاهايى كه بايد شسته شود چيزى باقى نمانده ، واجب است مقدارى از آنها را هم بشويد و كسى كه نمىدانسته بايد اين مقدار را بشويد ، اگر نداند در وضوهايى كه گرفته اين مقدار را شسته يا نه ، نمازى را كه با آن وضو خوانده و وقتش باقى است با وضوى جديد اعاده نمايد و قضاى نمازهايى كه وقتش گذشته واجب نيست . مسأله 249 - بايد صورت و دستها را از بالا به پايين شست و اگر از پايين به بالا بشويد وضو باطل است . مسأله 250 - اگر دست را تر كند و به صورت و دستها بكشد ، چنانچه ترى دست به قدرى باشد كه بواسطه كشيدن دست ، آب كمى بر آنها جارى شود كافى است . مسأله 251 - بعد از شستن صورت بايد دست راست و بعد از آن دست چپ را از آرنج تا سر انگشتها بشويد . مسأله 252 - براى آنكه يقين كند ، آرنج را كاملًا شسته بايد مقدارى بالاتر از آرنج را هم بشويد . مسأله 253 - كسى كه پيش از شستن صورت دستهاى خود را تا مچ شسته ، در موقع وضو بايد تا سر انگشتان را بشويد ، و اگر فقط تا مچ را بشويد وضوى او باطل است . مسأله 254 - در وضو شستن صورت و دستها مرتبه اول واجب ، و مرتبه